( سوم ) براي طواف واجب در حج يا عمره . ( چهارم ) اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . ( پنجم ) اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خط قرآن برساند ، در صورتي كه آن نذر صحيح باشد ، مانند بوسيدن قرآن . ( ششم ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از محلى كه بودن قرآن در آن محل موجب هتك است ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بي احترامى به قرآن باشد ، بايد بدون اين كه وضو بگيرد قرآن را از آن محل بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد . مسأله 323 - مس نمودن خط قرآن - يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن - براي كسى كه وضو ندارد حرام است ، ورساندن موى بدن به قرآن مانعى ندارد در صورتي كه از توابع بشره شمرده نشود ، واگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگرى ترجمه كنند مس آن در غير اسم ذات وأسماء صفات خداوند متعال اشكال ندارد . مسأله 324 - جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ، ولى اگر مس نمودن آنان بي احترامى به قرآن باشد بايد از آن جلوگيرى كنند . مسأله 325 - كسى كه وضو ندارد - بنابر احتياط واجب - نبايد اسم ذات وأسماء صفات خداوند متعال را به هر زبانى كه نوشته شده باشد مس نمايد ، واحتياط مستحب آن است كه أسماء مباركهء چهارده معصوم ( عليهم السلام ) را هم بدون وضو مس ننمايد . مسأله 326 - اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا غسل كند ، صحيح است ، واگر نزديك وقت نماز هم به قصد مهيا بودن براي نماز وضو بگيرد اشكال ندارد ، بلكه مستحب است . مسأله 327 - كسى كه يقين يا حجت شرعيه دارد كه وقت داخل شده ، اگر نيت وضوى واجب كند وقصدش مقيد به وجوب نباشد وبعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است .